De Annie M.G. Schmidtprijs 2004 voor het beste lied van het afgelopen theaterseizoen is toegekend aan Freek de Jonge en Robert Jan Stips voor het lied Vergeet mij niet. Het nummer was te horen in Hollywood Dream, aflevering 9 uit de theater/televisieserie De Vergrijzing, waarmee De Jonge zijn zestigste verjaardag vierde. In die aflevering reageerde De Jonge oprecht, alert en ingehouden gevoelig op de moord op Theo van Gogh, wat de aflevering tot een van de weinige hoogtepunten maakte van de ambitieuze serie.In het lied, waarvoor De Jonge de tekst en Robert Jan Stips de muziek schreef, bezingt De Jonge Lees verder…

Nadat de Duitsers in mei 1945 waren afgedropen werden al spoedig Nederlandse militairen naar Nederlands-Indië gestuurd om de onafhankelijkheidsdriften van Sukarno en de zijnen te beteugelen. Om de soldaten tussen de acties door enigszins op te vrolijken stuurde de NIWIN (Nationale Inspanning Welzijnsverzorging Indië) vanaf eind 1946 met enige regelmaat groepjes artiesten naar de Oost. Het eerste NIWIN-contract werd afgesloten met het dansorkest The Red White and Blue Stars, dat vier maanden vermaak moest leveren. Het schip waarmee de muzikanten (samen met verse soldaten) de overtocht maakten kwam in de Golf van Biskaje in een orkaan terecht: 120 gewonden, waarvan Lees verder…

Zeurende ouders hebben wel eens de neiging om hun niet opruimende of niet huiswerkmakende zoon of dochter te benaderen met ‘Ik zou wel eens willen weten…’ Dan volgt een zinloze, onbevredigende dialoog. De vraag kan ook een filosofische inslag hebben. Dat is het geval met het lied waarmee Jules de Corte in 1957 zijn publiek aan het denken zette. Waarom zijn de bergen zo hoog, de zeeën zo diep, de wolken zo snel? Maar vooral: Waarom zijn de mensen zo moe? De dichter/zanger deed zelf een paar suggesties: ‘Misschien door hun jachten en jagen, en misschien door hun tienduizend vragen. Lees verder…

Après-ski door Gino Sancti, De Kleine Komedie Amsterdam, 7 maart. Tournee. De finale-act tijdens het Amsterdams Kleinkunst Festival 2002 was helemaal niet beroerd, en ook het debuutprogramma Niet op de openbare weg strooien van het Vlaamse duo Gino Sancti kon ermee door. Wat onbehouwen, maar wel fris brutaal en ontregelend. Het tweetal werd in de beschouwingen al hoopvol geplaatst in de aantrekkelijke Vlaamse absurdistische golf met Wim Helsen in de voorste linie. Nadat het Hollandse cabaret eerst tot leven was gekust door een Brabantse invasie (Hans Teeuwen, Theo Maassen, Remco Vrijdag, Marc Marie Huybregts) leek de volgende ronde vernieuwing uit Lees verder…