Theo Nijland: Masterclass. Basta **** Nijland bakent op zijn nieuwste cd zijn muzikale terrein degelijk af. In Eigenlijk mag ik nergens over zingen, waarin hij het recept voor vissoep uit een Frans kookboek op muziek heeft gezet, haalt hij de adoratie voor het Franse chanson (en Wende Snijders) onderuit, omdat iedereen zo gewichtig naar de tekst luistert, die vrijwel niemand begrijpt. In Evita laat hij geen spaan heel van de nepemoties van de opgeklopte musical, en in Wat een leuk liedje krijgen de homoseksuele zangers op hun duvel die heel onwaarachtig over de liefde voor een vrouw zingen. Blijft over Lees verder…

Het vergeten Griekse godenkoppel Zeus en Hera wordt van zolder gehaald als Allah, Boeddha en God voor werkoverleg het hiernamaals hebben verlaten. Zeus maakt gebruik van deze tijdelijke machtsovername om weer zijn oude truc uit te halen: een schone aardse dame verleiden. Dit tot woede van Hera, die dit keer wraak neemt door het ook maar eens te aan te leggen met een sterveling, en nog wel de zoon uit de liaison van Zeus.De opzet en het verhaal van de musical Hera doen kluchtig aan. Als dan ook nog eens Arjan Ederveen als Fabio, de assistent van Hera aan de Lees verder…

Nog voordat er ook maar één noot gezongen of één woord gesproken was op de premièrevoorstelling van The Sound of Music verspreidde de producent al het persbericht over de galapremière met de zinnen: ‘Wieneke Remmers overtuigde vanaf haar eerste noot als gouvernante Maria Rainer uit het nonnenklooster. Ze zwierde op blote voeten door het weidse alpendecor alsof ze in Oostenrijk geboren is. De zeven kinderen Von Trapp stalen de harten van het publiek.’Aan zelfvertrouwen geen gebrek bij V&V van producenten Roel Vente en Albert Verlinde, die in de Efteling een ideaal open einde-theater hebben gevonden. Het zelfvertrouwen krijgt wel enigszins Lees verder…

Oh, wat is de toegift mooi. De heren in pak hebben alledrie een identieke zwarte gitaar omgehangen en spelen een hartverwarmende, afwisselend ingetogen/explosieve versie van Als je wint, met Henny Vrienten als Henny Vrienten, en Henk Hofstede en Frank Boeijen als Herman Brood. En pats, daar gaat nog een spetterende Nederlandstalige uitvoering overheen van de Nits-kraker In the Dutch mountains. Jammer dat vervolgens nog een dweilerige Elvis-ballade wordt ingezet.Onder het motto ‘honderd jaar popgeschiedenis heeft elkaar eindelijk gevonden’ trekken Boeijen, Hofstede en Vrienten als ‘aardige jongens’ de komende vier maanden door Nederland. Vrienten heeft de smaak van het podium weer Lees verder…