Alex van Holstein & Het Sentiment: Het mag sneeuwen. Marista***Maarten van Roozendaal heeft na lang zwoegen een breed publiek aan zich gebonden, en heeft ook school gemaakt. Alex van Holstein probeerde het in 2001 op Cameretten met cabaret, maar heeft zich daarna op muziek geconcentreerd, om precies te zijn, het genre van Maarten van Roozendaal. Net als zijn voorbeeld lijkt Van Holstein een harde leermeester in liefdesrelaties, maar is ook niet kinderachtig tegenover zichzelf. Soms komt hij akelig dicht in de buurt van Van Roozendaal, zoals in Kennelijke staat, waarin hij de zinnen muzikaal slim in elkaar laat overgaan, en Lees verder…

Co Rol: En nu een gewoon Hollandsch liedje. Leven en werken van Dirk Witte. Uitgegeven door Stichting Vrienden van het Zaantheater. € 5,- Wat waren de socialistische vrouwen op hun teentjes getrapt. Op een 1-mei bijeenkomst in 1915 had Jean Louis Pisuisse het liedje De Peren gezongen, over het leven van de aantrekkelijke marketentster Jopie. Zij verkocht de militairen niet alleen peren, maar bod ook andere diensten aan. Aan het slot van het lied zit zij met ‘de gebakken peren’ van ‘het héééle bataljon.’ De verontwaardigde rode vrouwen schreven massaal naar het socialistische dagblad Het Volk om te protesteren tegen Lees verder…

Trijntje Oosterhuis en het Metropole Orkest o.l.v. Vince Mendoza. Beatrixtheater Utrecht, 16 november. Tournee van 6 t/m 24 december. De dirigent knikt naar zangeres Trijntje Oosterhuis. En hij knikt nog een keer. Dan valt ze in. Te laat. Een stukje tekst moet eraan geloven. Het intermezzo in The windows of the world, een van de schoonheden van Burt Bacharach en Hal David, is zwoel dromerig. Na afloop van het concert en tevens presentatie van de cd The Look of Love, zegt Trijntje Oosterhuis dat ze zo intens stond te genieten van het orkest, dat ze even haar eigen bijdrage was Lees verder…

Drs. P: ‘Niet van talent gespeend..’ Music Products B.V.***** Gewone stervelingen die in gesprek raken met Heinz Polzer/Drs. P (geboren in 1919 in het Zwitserse Thun) trappen vrijwel zonder uitzondering in dezelfde val. Zij proberen de Drs. bij te houden in welbespraaktheid. Je hoort de gesprekspartner bijna paniekerig zoeken naar de archaïsche omschrijvingen die Drs. P moeiteloos in het rond strooit. Dat loopt eigenlijk altijd mis, zoals bij Karel van de Graaf die de zanger/dichter in 1992 interviewde toen hij een Gouden Harp had gekregen. (De Drs. vond dat een aardig begin van een verzameling snuisterijen, waar dan ook een Lees verder…