Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder. Een ode aan Ramses! door Songs 4 ever, met Mylène d’Anjou, Vera Mann en Frans van Deursen, arrangementen: Bob Zimmerman, Stadsschouwburg Eindhoven 16 september. Tournee tot half januari. Het is voor een artistieke loopbaan een mooie vliegende start: een Egyptische vader, een muzikale Russisch-Poolse moeder, de eerste levensjaren in Frankrijk en dan naar Nederland. Ramses Shaffy heeft er alles uitgehaald en nog een flinke scheut bovenop gegooid. Zijn leven laat zich samenvatten in de woorden grenzeloos, mateloos, roekeloos, plus een geweldig oeuvre.Ramses is officieus met pensioen, dus is het tijd voor een Lees verder…

Als de ADO-supporters nou hadden geroepen dat de vriendin van Rafael van der Vaart het niet zo nauw neemt met het burgerlijk fatsoen, dan zou, zo beweert Jan Mulder, niemand de discussie zijn begonnen over het staken van een voetbalwedstrijd. Over mooie woorden valt niet te klagen.Moet je een morbide grap citeren over een goede vriend die op het feestje van zijn zeventigste verjaardag flauw valt? Jan Mulder weet het niet zo goed. Hij noteerde de grap niet in zijn Volkskrant-stukje over Remco Campert, omdat hij twijfelde aan nut en noodzaak en bang was voor de invloed op de gezondheid Lees verder…

Post uit het hiernamaals. Zo zou je het manuscript van RUST! kunnen noemen. Op 4 september 2004 wordt zanger/dichter/programmamaker Bram Vermeulen niet meer wakker uit zijn middagdutje op zijn Italiaanse vakantie-adres. Drie maanden later zit zijn geliefde, Shireen Strooker achter haar computer en drukt nietsvermoedend een toets in. Dan verschijnt het woord RUST! op het scherm. Afzender Bram, zonder begeleidend schrijven. Het is een verzameling teksten en gedichten uit zijn dagboeken, vanuit zijn atelier aan de overkant van de tuin in april 2004 naar Strooker verstuurd.Vermeulen, die vele kunstvormen gebruikte om zijn gevoelens te uiten, begon met zijn dagboekenreeks toen Lees verder…

Toen vorig jaar op 4 september bekend werd gemaakt dat zanger/programmamaker Bram Vermeulen niet meer wakker geworden was uit zijn middagdutje op zijn Italiaanse vakantie-adres, was het niet moeilijk te raden dat zijn lied Testament veel zou worden geciteerd. Het is ook wel een hele sterke tekst: En als ik doodga, huil maar niet. Ik ben niet echt dood, moet je weten. ’t Is maar een lichaam dat ik achterliet. Dood ben ik pas, als jij mij bent vergeten.De documentaire Ik ben niet echt dood, moet je weten van Peter Swart opent met een mooie live-opname van dat nummer. Vermeulen Lees verder…