Een tafel vol vergeelde theaterfoto’s en een gigantische verzameling chique hoedendozen. En een tamelijk verlopen vrouw met veel halfgevulde flessen wijn onder handbereik. De buren hopen dat ze snel verhuist, want het stinkt behoorlijk in dat vervuilde huis aan de rand van de Amsterdamse Jordaan. De laatste jaren van zangeres Louise van Geijtenbeek (1882-1965) staan in schril contrast met haar gloriejaren aan het begin van de 20ste eeuw. Als Louisette reist ze met de populaire variété-artiest Chrétienni en later met Armand Haagman door Europa en de Verenigde Staten. Zij is de Nederlandse tegenhangster van de Parijse ster Mistinguette. Na de Lees verder…

Joop Visser en Jessica van Noord: Voor Thea en Ben. www.joopvisser.nl***In de Nederlandse muziekwereld behoort Joop Visser tot een van de weinige constante factoren. Al bijna 35 jaar (als we zijn eerste muziekgedaante Jaap Fischer erbij rekenen 50 jaar) schrijft hij rake liedjes over de liefde, de verwarde samenleving en politieke domoren. We kennen zijn romantiek, vermengd met cynisme, simpel gitaarwerk, en dodelijk saaie cd-hoesjes met alleen de titels van minstens 20 liedjes. Maar sinds hij in een Haarlems koor de sopraan Jessica van Noord tegenkwam, trekt hij de mondhoeken weer eens omhoog, zingt hij wel eens liedje uit de Lees verder…

‘Ik mag hem niet, die man. Onsympathiek individu. En die knecht vind ik ook een zak.’Je hoeft niet per se 50 plus te zijn om de regels die hiervoor komen en de regels erna letterlijk te kunnen opdreunen. De Snieklaas-conference van Toon Hermans is een van de klassiekers uit het Nederlandse amusementrepertoire. Al heb je deze hilarische ode aan de armoede al tientallen keren gehoord, het blijft lachen. En niet alleen in de originele droogkomische-chagrijnige versie van Toon Hermans, ook als Alex Klaasen de meester-clown nadoet.Tien jaar geleden is Toon Hermans overleden. Vorige maand verscheen de prachtige Hermans-biografie van Jacques Lees verder…

De openingsmedley van Songbook van Simone Kleinsma zorgt voor rillingen. Niet van genot, maar van pure ellende. Kleinsma is een geweldige zangeres, en het zijn geen slechte nummers, integendeel. Een aantal Amerikaanse en Britse grootheden, waaronder Cy Coleman, Henry Mancini en Elton John, worden soepeltjes aan elkaar geregen. Maar de arrangementen met veel getoeter zijn wel zo gruwelijk glad, dat je je in een douchecel waant waarvan de vloer is bedekt met tientallen stukjes zeep. En heel veel beter wordt het niet tot de pauze. Op een paar momenten na waar de arrangeur op de rem heeft getrapt, worden mooie Lees verder…