Gemakzuchtige journalisten bellen Shazia Mirza (34) nog wel eens op als ze verlegen zitten om een sappig commentaar over een islamitische kwestie. De Britse comedian met Pakistaanse ouders heeft daar weinig trek in. ‘Wat moet ik zeggen als ik hoor dat een vrouw in Sudan veertig stokslagen krijgt omdat ze een broek heeft gedragen? Dat er best tien af mogen als het een Calvin Klein-broek was en dat ze dus smaak heeft? En waarom vragen ze mij wat ik ervan vind dat twee Aziatische jongens zijn gearresteerd vanwege terrorisme? Ik vraag toch ook niet aan elke blanke waarom hij niet Lees verder…

Egon Kracht & the Troupe: Hauser Orkater Tribuut. Promptmusic*****Onregelmatige ritmes, die uiteindelijk toch een harmonieus geheel vormen; een verzameling dissonanten, waarin altijd een krachtige logica te horen is; en wat op het eerste gehoor monotoon overkomt blijkt allerlei slimme sprongetjes en huppeltjes te bevatten. Kortom: de strak geregisseerde muzikale anarchie van Hauser Orkater, het tegendraadse theatergezelschap waarin de familie van Warmerdam uit IJmuiden en het Amsterdamse Hauser Kamerorkest elkaar vonden. Hauser Orkater domineerde het alternatieve theater in de jaren zeventig.Het lijkt alsof componisten als Thijs van der Poll, Vincent van Warmerdam en Dick Hauser uit dezelfde muzikale bron hebben gedronken Lees verder…

Karin Bloemen en Amsterdam Sinfonietta: Verstreken verzen. La Bloemen Productions **** Je houdt je hart vast als je de eerste titel van het album Verstreken verzen leest: Huilen is voor jou te laat, door Pierre Kartner voor Corry Konings geschreven. Maar de angst voor treurige camp is volkomen onterecht. Een stemmig Mozart-achtig strijkersarrangement en oprechte tekstbehandeling van Karin Bloemen toveren de dubieuze tranentrekker om tot een gevoelig nummer. Zelfs een abominabele zin als ‘Maar jij ging toch steeds weer naar die ander heen’ komt er sterk uit. Net als bij Wende Snijders zorgt Amsterdam Sinfonietta ook in combinatie met Karin Lees verder…

Boudewijn de Groot: Wat geweest is, is geweest. Universal.***Wat weer direct opvalt als een keurig chronologisch overzicht van de loopbaan van Boudewijn de Groot voorbij komt is toch de lyrische kaalheid in het Lennaert Nijgh-loze tijdperk. Op Jimmy na, als De Groot zelf een poëtische periode doormaakt (‘Als ie maar geen voetballer wordt, ze schoppen hem misschien half dood’), is het toch behelpen met de tekstdichters die De Groot te hulp zijn geschoten. Het ludieke, filosofische idioom van Nijgh is een hechte peiler onder de hits van De Groot.De dvd begint met vijf liedjes uit het door Rob Touber (met Lees verder…