Ryan Adams helpt Norah Jones van haar writers block af. Hij hing een beetje suffig op de bank, met een behoorlijke kater van een avondje muzikaal en alcoholisch doorhalen met zijn vrienden, toen Ryan Adams een tamelijk depressieve Norah Jones aan de lijn kreeg. Ze zat in een stevige dip omdat het haar niet meer lukte een behoorlijk liedje uit haar vingers te krijgen: ‘I’m such a dumb writer. I hate what I write.’Adams trok zijn schoenen aan, haalde een zak ijsblokjes uit de diepvries (in de stellige wetenschap dat Jones de daarbij behorende drank wel in huis zou hebben) Lees verder…

Ne me quitte pas. Of: If you go away, Moenie weggaan nie, Beni birakma, No me dejes no, Nie opuszczaj mnie, Bitte geh’ nicht fort. En dit lijstje kan nog veel langer worden gemaakt, want niet alleen Jacques Brel smeekte zijn geliefde in het Frans om hem niet te verlaten, er zijn ook Engelstalige, Zuid Afrikaanse, Turkse, Spaanse, Poolse, Duitstalige en nog vele anderstalige vocalisten die deze smeekbede hebben gezongen. Liesbeth List (Bandoeng, Nederlands-Indië, 1941) zong de Nederlandse vertaling in de jaren zestig en het kwam hoorbaar uit de grond van haar hart: Laat me niet alleen! Nu als, 70-jarige Lees verder…

Ze was een jaar oud toen de Nederlanders in Indië (het huidige Indonesië) in Jappenkampen terecht kwamen. De kampervaringen hebben haar moeder apathisch gemaakt. Na de oorlog pleegde zij zelfmoord. Haar vader, die in de mijnen bij Tokio moest werken, is na de oorlog hertrouwd, maar de relatie tussen dochter Elly en haar stiefmoeder was zeer slecht. Ze was zeer ongewenst en werd regelmatig geslagen en met een scheermesje bewerkt. Het meisje werd naar een weeshuis gestuurd en daarna naar betaalde ouders in Alkmaar, om uiteindelijk als zevenjarige te worden weggegeven aan een echtpaar op het Waddeneiland Vlieland, dat geen Lees verder…

‘Het is maar een stukkie.’ Dat ‘stukkie’ is Emma’s feest, geschreven door Flip Broekman, en ‘ik’ is Bram van der Vlugt (Den Haag, 1934) die naast Ingeborg Elzevier de hoofdrol speelt in dat ‘stukkie.’ Het is niet dat Van der Vlugt de kwaliteit van de tekst van Broekman onderuit wil halen aan het eind van het gesprek in de foyer van Podium Mozaïek in Amsterdam, maar de acteur is nou eenmaal niet iemand van de grote gebaren en de superlatieven. Na een dag hard repeteren is het tijd voor een oude jenever en niet te veel overdreven aanprijzingen. En ach, Lees verder…