Tussen ‘onzijdigheidsverklaring’ en ‘onzin’ valt in de Van Dale niets te lezen en ook niets tussen Ollekebolleke en Pantoum in zijn eigen Handboek voor plezierdichters. Dus heeft de 88-jarige Drs. P met de Onzijn weer een nieuwe versvorm verzonnen. Zoals hij zich in het verleden liet leiden door groente en fruit of historische gebeurtenissen, zo heeft hij zich nu dichtend geworpen op de dubbele acht. Een klein boekje in de vorm gesneden van 88 met 8 onzijnen (van 11 regels: a-b-c b-c-d c-d-a e-e), waarin hij frivool schrijft over de achtkamp voor dames, de octopus en de 88 pianotoetsen. Het Lees verder…

‘Geen wonder dat die gozer een hartaanval krijgt.’De mannen van NUHR (voorheen Niet Uit Het Raam) hebben vanaf 1987, toen ze opdoken op cabaretfestival Cameretten, ongeveer twintig theaterprogramma’s gemaakt, waaronder een aantal met het vriendengezelschap De Ploeg. Daarnaast verschijnen ze met enige regelmaat in speelfilms, sportprogramma’s, satirische of pseudo-wetenschappelijke programma’s op televisie, en treden ze op als schrijvende of pratende columnist. Niet echt raar, zo redeneerden nogal wat mensen, dat het hart van Peter Heerschop begint te haperen. Maar dat hele hartaanvalverhaal waar een aantal kranten en shownieuwsprogramma’s zo hijgerig gewag van maakten had geen ene fluit met werkdruk te Lees verder…

Loes Luca kan bijna niet wachten om op te komen, maar eerst zingen Nynke Laverman en Frans van Deursen drie liedjes van Harry Bannink. Mooie liedjes, waaronder het ironische slaapliedje Je vader is naar Venus op tekst van Annie Schmidt, maar als opening van een Bannink-avond was iets meer up tempo wel plezierig geweest. Als een gretig schoolmeisje rolt Luca vervolgens het podium op, slaat wat stofjes van het zwarte jasje van de dirigent en beukt er meteen in met Zeur niet. De tekst is door Annie Schmidt op het lijf van Conny Stuart geschreven, maar past ook naadloos bij Lees verder…

Benny Neyman, zanger van hits als Ik weet niet hoe (1980), en Waarom fluister ik je naam nog (1985) is overleden. Bij hem was kort geleden een agressieve vorm van kanker in zijn botten en ruggenmerg geconstateerd. Vorig jaar oktober kwam Neymans laatste album Onverwacht uit. Dit keer geen liefdesliedjes met een beetje dramatiek en een melancholieke Griekse melodie, maar meer een mengeling van Astor Piazolla en Pierre Kartner. Het leek een verrassend en optimistisch slot van een bizar jaar, waarin hij tweeënhalve maand zijn stem kwijt was en na 28 jaar brak met zijn manager Nico Spring in ’t Lees verder…