Wat moet je met mensen die bij de pinautomaat wel op het knopje drukken om aan te geven dat ze een een bonnetje willen en dan toch zonder bonnetje weglopen? Eigenlijk hebben die hun plek in het veilige Hoogland verspeeld en moeten terstond gedeporteerd worden naar het Laagland om daar de rampzalige stijging van het zeeniveau af te wachten.NUHR schaart zich met Natuurlijke Selectie in het koor van Al Gore die weinig goeds voorspelt voor de mens als we niet snel ons vervuilende leven beteren. NUHR gaat alvast een stapje verder. Volgens de cabaretmannen is de mens onverbeterlijk en moet Lees verder…

Drie jaar gelden won Micha Wertheim het Leids Cabaret Festival en inmiddels speelt hij zijn tweede avondvullende (nou ja) programma. Tot zover niets nieuws in cabaretland. Wel nieuws is dat Micha Wertheim de harde statements van een stand up comedian weet te combineren met de rust van een filosoof. De voorstelling is opgezet als een droom, die nog nazoemt tijdens het uitloopnummer Last night I had a dream van Randy Newman. In 1998 is Wertheim als goochelaar met een spel kaarten en grappen begonnen bij het comedy gezelschap van Raoul Heertje. Dat was nog even te zien aan de manier Lees verder…

Enkele dagen voor de officiële opening had het nieuwe Comedytheater in Amsterdam al een vol huis. Een handige ingelaste test voor de techniek. In de dubbelvoorstelling met de hoogdravende titel Statement van het Vrije Woord lieten de Nederlands/Marokkaanse cabaretier Amar (’tweede generatie en twee paspoorten’) en het duo Ewout & Etienne fragmenten zien uit hun avondvullende shows, die de laatste weken niet de kunstkolommen maar de pagina’s binnenland van de krant hebben gehaald. Door een miskleun van de De Telegraaf werd de indruk gewekt dat Geert Wilders in het programma van Amar werd onthoofd, terwijl een hijgerige medewerker van Folia, Lees verder…

‘Natuurlijke schoonheid bestaat niet. Gebruik zoveel haarlak als je wilt.’ Dat is de eerste les voor Annelle, de nieuwe kapster in Trudy for beauty. De tweede les had kunnen zijn: ‘Praat zo onbenullig mogelijk met de klanten mee.’Het toneelstuk Steel Magnolias (1987) is een eerbetoon van de Amerikaanse auteur Robert Harling aan zijn zusje. Haar zwakke lichaam (suikerziekte) is gesloopt door de geboorte van haar kind. We volgen de jaren tussen haar huwelijk en dood via gesprekken van een aantal vrouwen in de kapsalon van een Southern stadje. Het stuk kreeg een tweede (interessanter) leven door de film met Dolly Lees verder…