Ruim twee minuten duurt de stilte in de show die in december 1980 op tv werd uitgezonden. Het leek wel een kwartier. Toon Hermans heeft zijn assistent John van Elk gevraagd of hij even de tennisracket en wat ballen uit de auto wil halen, want daar heeft hij een aardig verhaaltje over. Hermans wacht tot hij terugkomt. Slentert een beetje over het podium, fluit een moppie, en kijkt in de richting van de coulissen of Johnny er al aan komt. Het publiek giert het uit. Letterlijk om niets, om een wachtende man. Hier staat een artiest die heel dicht in Lees verder…

Dolfdurft door Dolf Jansen en band, regie: Koos Terpstra, De Metropole Almere Stad 13 mei. Tournee. De cabaretbasis van Dolf Jansen is nog steeds een grote gevatte mond en 150 kilometer per uur monologen. Maar de afgelopen jaren is er steeds meer reflectie in zijn materiaal gekropen. De leeftijd, een paar kinderen thuis en een gezonde afkeer tegen de onbeduidende oppervlakkige praatjes van veel van zijn collega’s zullen daar wel mee te maken hebben. Hoe het ook zij, sinds Dolf Jansen het wedstrijd-cabaret met zijn maatje Lebbis alleen nog reserveert voor de traditionele oudejaarsconférence, is hij als solist interessanter geworden.Vorig Lees verder…

Zonder omwegen door Bert Klunder, De Meerse Hoofddorp 12 mei. Tournee. Het cabaret heeft het vermaak heilig verklaard en de lering naar de achtergrond geduwd. Toch blijven er nog genoeg plichtsgetrouwse normbewakers over. Harde heelmeesters met een norse blik in de ogen, een brommend stemgeluid en een intonatie die een constant ‘ja, je zegt dat nou wel, maar ik moet het nog maar zien’ verraadt. Kortom, mannen als Jeroen van Merwijk, Maarten van Roozendaal en Bert Klunder.De laatste veroorlooft zich in de samenwerking met Brigitte Kaandorp de nodige frivoliteiten, maar als solist pepert hij zijn gehoor genadeloos in dat het Lees verder…

Heb dank, o majesteit door Theatergroep Flint, samenstelling: Maarten Eilander, regie: Eva Bauknecht, De Roode Bioscoop Amsterdam. Aldaar tot 30 mei. In de radio-uitzending van 25 juli 1943 van het Zondagmiddagcabaret van Paulus de Ruiter wordt koningin Wilhelmina bedankt voor haar toespraken vanuit Londen, waarmee zij ‘het tuig moreel blijft steunen, dat hier op vrouw en kind zijn bommen nedersmijt.’ Ook wordt de majesteit bedankt voor de manier waarop zij het moederschap invult. ‘Dat gij uw eigen kinderen eerst veilig hebt gesteld met goed en wijs beleid. Laat ons creperen hier. Hun kan geen bom daar hinderen. Dus sterven wij Lees verder…