Volendam intrigeert. Vanwege het gesloten karakter van het vissersdorp, het mooie (maar niet succesvolle) voetbal, het politieke stemgedrag en natuurlijk het muzikale talent aan de dijk. Onder het motto ‘aria’s zijn ook maar liedjes’ heeft Jan Rot het bijzondere vissersdorp tot decor gekozen van De Palingvissers met bewerkte opera-hits.Nou ja, decor. Iedereen is keurig in klederdracht, maar verder staan er wat stoelen en een trap. Functioneel kaal kan mooi zijn, maar hier druipt het lage budget er vanaf en dat komt armoedig over. Bijna net zo armoedig als het script over twee vrienden (Jan Rot en Bill van Dijk) die Lees verder…

Acda en De Munnik: Jouw leven lang bij mij. Universal***Nachtmuziek, het vorige album van Acda en De Munnik, kon op z’n best ‘een beetje somber’ worden genoemd, maar ‘futloos’ kwam dichterbij de werkelijkheid. Op Jouw leven lang bij mij pakken Thomas Acda en Paul de Munnik de oude draad weer op met een aangename mix van plezierige onbekommerde melodietjes die doen denken aan de Britse golf begin jaren zestig, een paar sfeervolle liefdesballaden (met meestal wat cryptische zinnetjes), en een aantal observaties, die op smaakvolle muziek zijn gezet. In die laatste categorie valt Alleen maar hier, waarin De Munnik heel Lees verder…

Eind jaren zeventig vergeleek cabaretier Ivo de Wijs de smaak van het biermerk Skol met ‘een slokkie uit een glas met het gebit van Albert Mol.’ De advocaten van de brouwer dwongen Ivo de Wijs het nummer van het repertoire te halen. Skol was de nieuwe naam van Oranjeboom en men probeerde juist met een grote reclamecampagne een jonger drinkend publiek te trekken. Daarvoor was ook een reclameplaatje opgenomen met Patricia Paay, die niet veel tekst uit haar hoofd hoefde te leren: Skol International is here, fresh and clear, Skol International beer.’ Het merk flopte en werd na verloop van Lees verder…

De Romeinse keizer Vespasianus had het al lang geleden in de gaten: Pecunia non olet. En omdat geld niet stinkt voerde hij urinebelasting in. Openbare toiletten heten in Italië nog steeds Vespasiani. We zijn bijna tweeduizend jaar verder, maar het principe van Vespasianus blijft ongewijzigd. In een naamloze stad heeft een private onderneming door middel van omkoping en geweld het monopolie veroverd op de openbare toiletten, waar de burgers flink voor moeten betalen. Thuis plassen op waterverslindende wc’s is er niet meer bij, want de stad wordt al jaren geteisterd door droogte en moet zuinig zijn op het water. Onverlaten Lees verder…