Meer dan honderd artiesten uit tientallen landen in kleurige uitdossing staan uitzinnig te swingen op de klanken van Stevie Wonders Sir Duke (Music is a world within itself, with a language we all understand), net zoals het ruim twee uur daarvoor ook begonnen is op een felle Afrikaanse beat. De circusshow Afrika! Afrika! is niet eenkennig. In deze opvatting strekt de Afrikaanse wereld zich uit van Kaapstad tot de Arabische regio, het Caribische gebied en New York. Het is een aardig cultureel imperialistisch antwoord op de streken die Afrika in het verleden geleverd zijn. De Oostenrijkse multimedia-artiest André Heller merkte Lees verder…

De ‘lieve kijkbuiskindertjes’ zijn in De Fabeltjeskrant-musical ’toneelkijkertjes’ geworden, maar Meneer de Uil, Ed & Willem Bever, Juffrouw Ooievaar en Bor de Wolf zien er nog exact hetzelfde uit als op televisie. Ook de stemmen klinken fijn vertrouwd. De Fabeltjeskrant werd dagelijks uitgezonden tussen 1968-1973 en 1985-1992, en was razend populair bij kinderen én ouders. Er is een nieuwe bewoonster in het Dierenbos bijgekomen. Dat is – daar kon je gif op innemen – Fatima de Poes, met een Marokkaans accent, die iets moois begint met Zoef de Haas. Dus je weet dat ergens ook het woord ‘respect’ valt.De kracht Lees verder…

Op blote voeten, in een kleurrijke tropische jurk, en met een Surinaamse hoofddoek glijdt Manoushka Zeegelaar Breeveld in haar hangmat, het enige decorstuk van de vooorstelling No Spang. ‘Nou kijk eens hoe mooi ik aansluit bij de doelgroep.’ De cynisch uitgesproken opmerking staat niet in haar script en is ook niet bedoeld voor de fotograaf, journalist en de lichttechnicus die de doorloop van haar nieuwe programma in theater De Omval in Diemen bijwonen. De sneer is een ironische oppepper voor zichzelf en slaat op de weigering van de subsidie-instellingen om over de brug te komen, omdat de multiculturele doelgroep niet Lees verder…

‘Mensen vragen me wel eens: Hoe is het nou om in een musical te staan?’Als je niet beter weet zou je denken dat je naar Koefnoen zit te kijken of een oude scène van Jiskefet, maar het is Maaike Widdershoven die in de collagevoorstelling Musical to the Max de suffigst mogelijke inleiding geeft tot weer een dodelijk saai gebracht nummer.Musicals behoren tot de hits van het theater, maar dat heeft veel met verhaal, decor en kostuums te maken. Je moet iets bijzonders met de liedjes doen, willen ze buiten de context ook waarde hebben. Dat is Opus One nauwelijks gelukt. Lees verder…