Toen Marco van Basten als bondscoach van het Nederlands elftal spelers in de categorie van Romano Denneboom ging selecteren, heeft Freek de Jonge voor alle zekerheid ook maar zijn voetbaltas in de gang gezet. Hij is fanatiek genoeg – Freek speelde in het verleden zelfs voorstellingen met een gebroken been – om niet eens een modderfiguur te hebben geslagen als het zover was gekomen. Aan het slot van zijn sportconference De Limiet bezingt hij zijn liefde voor de bal, die toch eindeloos mooier is dan kegel, kubus of cilinder. Het lied is Freeks eerste eigen compositie, en hij speelt er Lees verder…

Op een groot scherm staan de titels van de scènes die de drie mannen van Niet Schieten apart hebben geschreven. Een elektronisch rad van avontuur bepaalt welke titel aan de beurt is. Telkens als een scène is gespeeld, wordt de titel omgedraaid en verschijnt een deel van de foto van een van de cabaretiers. Als een foto compleet is, is de voorstelling afgelopen. Aardig idee als de avond werkelijk zo improviserend en gevarieerd in elkaar zou steken. Maar de drie mannen staan hun verrassingen wel zo treurig te faken, dat je al snel het gevoel krijgt bij een poppenkastvertoning op Lees verder…

Eet u een plakkie koek, madame. Een plakkie koek, een boterham. Eet u een zakkie drop, monsieur. Eet u de boel maar op, monsieur.Het is misschien geen poëzie van het allerhoogste niveau, maar een lekker kinderversje is het wel. Het wordt echter een heel leuk Toon Hermans kolderliedje als het een Franse toon krijgt: Et tu un plat qui couc, madame. Un plat qui couc, un beauté ram. Et tu un ca qui drop, monsieur. Et tu de boule ma rop, monsieur.Toon Hermans kwam in zijn tweede onemanshow in 1958 voor het eerst op de proppen met deze ‘flauwekulliedjes’, zoals Lees verder…

We zijn te gast bij een talk-show. De journalist in strak blauw pak neemt de loopbaan door van zijn in glimmend trainingspak gestoken oude vriend Fred. Deze heeft zijn brood verdiend als erotisch goochelaar, en heeft nog gewerkt met grote amusementsnamen als Pierre Palla en Frans Poptie. Tweeënhalf jaar speelde hij het stokstaartje in Lion King, maar helaas was hij te dik voor de hongerwinterscène in Anne Frank, de musical.Meligheid en platheid troef vanaf de allereerste minuut en dat houden Ton Kas en Dick van den Toorn consequent anderhalf uur vol. Geen zin komt er uit hun mond of er Lees verder…